Śpiąca Królewna
(wg baśni braci Grimm)
Wyruszcie z nami do baśniowej krainy! Spotkacie tam Króla, Królową, a także Różę – królewską córkę. Jej narodzinom towarzyszyła wielka radość związana z długim wyczekiwaniem. Jednak już w dniu swego pojawienia się na świecie Królewna dotknięta została klątwą… Złowieszcza przepowiednia głosiła, że kiedy skończy piętnaście lat, ukłuje się wrzecionem i zaśnie na sto lat! Monarchowie czynią, co w ich mocy, aby zapobiec temu, co ma się stać. W całym królestwie spalono wszystkie wrzeciona, a królewska potomkini otrzymała garść nakazów i zakazów.
Jednak klątwa to klątwa, wróżba musi się wypełnić… I tak też się dzieje! Róża dociera do wieży, w której pewna tajemnicza Staruszka przędzie len. Królewna dotykając wrzeciona rani się w palec i natychmiast upada. Wraz z nią zasypia całe królestwo.
Czym jednak w swej istocie jest ten sen? Może to po prostu czas dojrzewania, czas nieuchronnej względem wszystkich nas zmiany, której czasami tak bardzo się boimy?
Kim stanie się Królewna Róża po upływie stu lat? Czy odnajdzie swoje przeznaczenie?
Spektakle w dniu 8 i 10 lipca odbędą się z udziałem tłumacza PJM oraz z audiodeskrypcją. Po każdym przedstawieniu zapraszamy widzów na otwarte spotkanie poświęcone dostępności. Działania realizowane są w ramach projektu „W Szafie bez barier – działania na rzecz rozwoju dostępności w Teatrze Baj Pomorski w Toruniu”.
Scenariusz, Reżyseria, Reżyseria światła: Paweł Paszta
Scenografia, Kostiumy, Projekty lalek: Ewelina Brudnicka
Kompozytor: Tomasz Jakub Opałka
Choreografia: Natalia Iwaniec
Wykonanie lalki Królewny i Żaby: Rafał Budnik
Asystentka reżysera: Marta Parfieniuk-Białowicz
Inspicjentka: Edyta Borszewska
Premiera: 19.04.2026
Czas trwania: ok. 55 min
Od lat: 5
Duża Scena
Wróżka Terra, Chór Kucharek – Iga Bancewicz-Chojęta
Wróżka Aria, Chór Kucharek – Martyna Braca
Wróżka Aqua, Chór Kucharek – Dominika Miękus
Królewna Róża, Chór Kucharek – Marta Parfieniuk-Białowicz
Królowa, Chór Kucharek – Grażyna Rutkowska-Kusa
Król, Chór Kucharzy – Krzysztof Grzęda
Zła Czarownica / Staruszka, Chór Kucharzy – Rafał Przytocki
Żaba Reks, Chór Kucharzy – Mariusz Wójtowicz
W spektaklu znaczącym wsparciem dla jego dramaturgii jest muzyka skomponowana przez wybitnego w swej materii Tomasza Jakuba Opałkę. Chwilami ilustracyjna, chwilami współprowadząca sceniczne zdarzenia, jest fantastyczną bazą dla całej audiosfery przedstawienia.
Ilona Słojewska, O królewnie, która bała się zasnąć…, „Dziennik teatralny”
https://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/o-krolewnie-ktora-bala-sie-zasnac.html
Pięknym głosem i dobrym aktorstwem w postaci Wróżki Terry czaruje publiczność Iga Bancewicz-Chojęta, w postać Wróżki Aqua jak zwykle doskonale wciela się niezawodna Dominika Miękus, wspaniale interpretuje postać Wróżki Arii najmłodsza z aktorek w zespole Baja, Martyna Braca.
Anita Nowak, Jak żaba uwiodła królewnę, e-teatr
https://e-teatr.pl/jak-zaba-uwiodla-krolewne-68208
W zamyśle formalnym — w tym jakże poprawnym i urzekająco tradycyjnym spektaklu (trwającym niecałą godzinę) — mały widz znajdzie się w świecie, jaki jego rodzice, a może bardziej dziadkowie, pamiętają ze swojego dzieciństwa. W krainie spokoju, zmiękczeń i liryzmu, ale i kilku zachowujących od nich dystans niespodzianek. I będzie mógł się zastanowić, czy aby Królewna Róża po upływie stu lat rzeczywiście odnajdzie swoje przeznaczenie w pędzącym do przodu nowym świecie.
Aram Stern, Śpij i śnij, Teatr dla Wszystkich
Psychoanalityczny, a nawet terapeutyczny zamysł przedstawienia jest zresztą zauważalny w wielu innych sytuacjach – kiedy rodzice dyskutują o wychowaniu córki, poprzez rozmowy przygotowują ją do stuletniego snu, a wróżki (cudowne!) wyjaśniają jego istotę i potrzebę, a ponadto wspierają królewnę, budując jej poczucie własnej wartości, podobnie jak czyni jej przyjaciel Rex (żaba).
Słownik Polskiej Bajki Ludowej, wpis z 21.04.2026
https://www.facebook.com/profile.php?id=100064021810496
Nowe podejście do starej materii zaproponował reżyser wspomnianej toruńskiej adaptacji „Śpiącej Królewny” i za to ten spektakl szczególnie cenię. Po pierwsze, położono nacisk na wsparcie dziewczynki przez obydwoje rodziców – poprzez rozmowę przygotowującą do nieuniknionego stuletniego snu. Królewna Róża wie, co ją czeka, ale też wie, dlaczego i co po tym nastąpi. Po drugie, wspomagają ją w rozumieniu nadchodzącej przemiany, traktowanej jako dojrzewanie dziewczynki, również wróżki i przyjaciel – żaba Reks, która w finale przeistacza się w królewicza. I to właśnie on zostaje narzeczonym królewny. Nie ma więc tu ani sceny pocałunku (nie dochodzi do wykorzystania osoby śpiącej), ani zauroczenia od pierwszego spojrzenia. To miłość wyrastająca z przyjaźni, ewoluująca, przez nikogo nienarzucona.
dr hab. Violetta Wróblewska, prof. UMK, Czy nadal potrzebujemy baśni?, „Nowości. Dziennik toruński”
Wróżka Terra, Chór Kucharek – Iga Bancewicz-Chojęta
Wróżka Aria, Chór Kucharek – Martyna Braca
Wróżka Aqua, Chór Kucharek – Dominika Miękus
Królewna Róża, Chór Kucharek – Marta Parfieniuk-Białowicz
Królowa, Chór Kucharek – Grażyna Rutkowska-Kusa
Król, Chór Kucharzy – Krzysztof Grzęda
Zła Czarownica / Staruszka, Chór Kucharzy – Rafał Przytocki
Żaba Reks, Chór Kucharzy – Mariusz Wójtowicz
W spektaklu znaczącym wsparciem dla jego dramaturgii jest muzyka skomponowana przez wybitnego w swej materii Tomasza Jakuba Opałkę. Chwilami ilustracyjna, chwilami współprowadząca sceniczne zdarzenia, jest fantastyczną bazą dla całej audiosfery przedstawienia.
Ilona Słojewska, O królewnie, która bała się zasnąć…, „Dziennik teatralny”
https://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/o-krolewnie-ktora-bala-sie-zasnac.html
Pięknym głosem i dobrym aktorstwem w postaci Wróżki Terry czaruje publiczność Iga Bancewicz-Chojęta, w postać Wróżki Aqua jak zwykle doskonale wciela się niezawodna Dominika Miękus, wspaniale interpretuje postać Wróżki Arii najmłodsza z aktorek w zespole Baja, Martyna Braca.
Anita Nowak, Jak żaba uwiodła królewnę, e-teatr
https://e-teatr.pl/jak-zaba-uwiodla-krolewne-68208
W zamyśle formalnym — w tym jakże poprawnym i urzekająco tradycyjnym spektaklu (trwającym niecałą godzinę) — mały widz znajdzie się w świecie, jaki jego rodzice, a może bardziej dziadkowie, pamiętają ze swojego dzieciństwa. W krainie spokoju, zmiękczeń i liryzmu, ale i kilku zachowujących od nich dystans niespodzianek. I będzie mógł się zastanowić, czy aby Królewna Róża po upływie stu lat rzeczywiście odnajdzie swoje przeznaczenie w pędzącym do przodu nowym świecie.
Aram Stern, Śpij i śnij, Teatr dla Wszystkich
Psychoanalityczny, a nawet terapeutyczny zamysł przedstawienia jest zresztą zauważalny w wielu innych sytuacjach – kiedy rodzice dyskutują o wychowaniu córki, poprzez rozmowy przygotowują ją do stuletniego snu, a wróżki (cudowne!) wyjaśniają jego istotę i potrzebę, a ponadto wspierają królewnę, budując jej poczucie własnej wartości, podobnie jak czyni jej przyjaciel Rex (żaba).
Słownik Polskiej Bajki Ludowej, wpis z 21.04.2026
https://www.facebook.com/profile.php?id=100064021810496
Nowe podejście do starej materii zaproponował reżyser wspomnianej toruńskiej adaptacji „Śpiącej Królewny” i za to ten spektakl szczególnie cenię. Po pierwsze, położono nacisk na wsparcie dziewczynki przez obydwoje rodziców – poprzez rozmowę przygotowującą do nieuniknionego stuletniego snu. Królewna Róża wie, co ją czeka, ale też wie, dlaczego i co po tym nastąpi. Po drugie, wspomagają ją w rozumieniu nadchodzącej przemiany, traktowanej jako dojrzewanie dziewczynki, również wróżki i przyjaciel – żaba Reks, która w finale przeistacza się w królewicza. I to właśnie on zostaje narzeczonym królewny. Nie ma więc tu ani sceny pocałunku (nie dochodzi do wykorzystania osoby śpiącej), ani zauroczenia od pierwszego spojrzenia. To miłość wyrastająca z przyjaźni, ewoluująca, przez nikogo nienarzucona.
dr hab. Violetta Wróblewska, prof. UMK, Czy nadal potrzebujemy baśni?, „Nowości. Dziennik toruński”
